سفلیس، علائم و درمان آن
درودیان  ۱۳۹v/۰۴/۱۶ | ۰ | v۸۳

سفلیس، علائم و درمان آن

امروزه تنها در ایالت متحده بیش از 88000 نفر به سفلیس مبتلا هستند

سفلیس نوعی بیماری مقاربت جنسی مانند هپاتیت B، کلامیدیا، سوزاک، ایدز، تبخال تناسلی و زگیل تناسلی است که از یک باکتری به نام ترپونما پالیدوم به وجود می آید. به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، در سال 2016، در ایالات متحده بیش از 88000 مورد سفلیس گزارش شده است. میزان زنان مبتلا به سفلیس در ایالات متحده کاهش یافته است، اما میزان آن در میان مردان، به ویژه مردانی که به اختلالات همجنسگرایی مبتلا هستند، رو به افزایش است.

اولین علامت سفلیس یک زخم کوچک و دردناك است که می تواند بر روی اندام های جنسی، مقعد یا داخل دهان ظاهر شود. این زخم شانکر نامیده می شود و مردم اغلب متوجه آن نمی شوند.

تشخیص سفلیس معمولا مشکل است و فرد می تواند بدون اینکه متوجه آن باشد برای سال ها این بیماری را داشته باشد. با این حال، تشخیص به موقع سفلیس در درمان آن بسیار موثر است. سفلیس که برای مدت زمان طولانی، درمان نشده باقی می ماند، می تواند باعث آسیب جدی به ارگان های مهم مانند قلب و مغز شود.

سفلیس تنها از طریق تماس مستقیم با زخم سفلیسی یا همان شانکر گسترش پیدا می کند و نمی تواند با استفاده مشترک از سرویس بهداشتی، پوشیدن لباس یا استفاده از وسایل و غذای فرد دیگری انتقال یابد.


سفلیس

مراحل مختلف سفلیس

چهار مرحله سفلیس عبارتند از:

اولیه

ثانویه

پنهان

ثالث

سفلیس در دو مرحله اول بیشتر عفونی است.

هنگامی که سفلیس در مرحله پنهان است، بیماری هنوز فعال است اما اغلب بدون علائم است. سفلیس پنهان مخرب ترین نوع سفلیس است.

سفلیس اولیه

مرحله اولیه سفلیس حدود سه تا چهار هفته پس از اینکه باکتری وارد بدن فرد شد رخ می دهد. و با یک زخم گرد و کوچک به نام شانکر آغاز می شود. شانکر بدون درد است، اما بسیار عفونی است. این زخم ممکن است در هر کجا که باکتری وارد بدن می شود، مانند داخل دهان، اندام های تناسلی یا مقعد وارد شود.

به طور متوسط، زخم در حدود سه هفته پس از عفونت تشکیل می شود، اما ممکن است بین 10 تا 90 روز طول بکشد تا ظاهر شود. زخم در هر جایی از بدن که تشکیل شود بین دو تا شش هفته باقی می ماند.

سفلیس از طریق تماس مستقیم با زخم انتقال می یابد که معمولا در در طول رابطه جنسی و به خصوص رابطه جنسی دهانی اتفاق می افتد.

سفلیس ثانویه

دانه های پوستی و زخم های دهانی ممکن است در مرحله دوم سفلیس ایجاد شود. دانه های پوستی خارش ندارند و معمولا در کف دست و پا یافت می شود، اما ممکن است در هر جایی از بدن نیز رخ دهد. بعضی از مردم قبل از اینکه این دانه ها از بین بروند متوجه آن نمی شوند

علائم دیگر سفلیس ثانویه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سردرد

تورم غدد لنفاوی

خستگی

تب

کاهش وزن

ریزش مو

درد مفاصل

این علائم چه فرد درمان شود یا نشود از بین خواهد رفت. با این حال، بدون درمان، سفلیس در بدن فرد باقی خواهند ماند. سفلیس ثانویه اغلب به بیماری های دیگر به اشتباه گرفته می شود.

سفلیس پنهان

مرحله سوم سفلیس مرحله پنهان یا نهفته است. علائم اولیه و ثانویه ناپدید می شوند و در این مرحله علائم قابل توجهی وجود نخواهد داشت. با این حال، باکتری ها در بدن باقی می مانند. این مرحله می تواند سالها قبل از پیشرفت سفلیس و وارد شدن به مرحله ثالث ادامه یابد.

سفلیس ثالث

آخرین مرحله عفونت، سفلیس ثالث است که حدود 15 تا 30 درصد از افرادی که درمان نمی شوند به این مرحله وارد خواهند شد. سفلیس ثالث می تواند سال ها یا دهه ها پس از ابتلا به عفونت رخ دهد. سفلیس ثالث می تواند تهدید کننده زندگی باشد. برخی از نتایج سفلیس ثالث عبارتند از:

کوری

ناشنوایی

بیماری روانی

از دست دادن حافظه

تخریب بافت نرم و استخوان

اختلالات عصبی مانند سکته مغزی یا مننژیت

بیماری های قلبی

سفلیس عصبی، که عفونت مغز یا نخاع است


تشخیص سفلیس

تشخیص سفلیس

اگر فکر می کنید که به سفلیس مبتلا شده اید در اسرع وقت به دکتر مراجعه کنید. آن ها معمولا معاینات فیزیکی را انجام داده و برای تشخیص بهتر آزمایش خون تجویز می کنند. اگر زخم وجود داشته باشد پزشک از آن ها نیز برای وجود باکتری های سفلیس نمونه برداری خواهد کرد.

اگر پزشک شما مشکوک به مشکلات سیستم عصبی به دلیل سفلیس ثالث باشد ممکن است نیاز به پونکسیون نخاعی که یک روش نمونه برداری مایع نخاعی از ستون فقرات است باشد. در طی این روش، مایع نخاعی جمع آوری می شود تا پزشک شما بتواند باکتری های سفلیس را آزمایش کند.

اگر باردار هستید، پزشک آزمایش سفلیس را انجام خواهد داد زیرا ممکن است بدون این که بدانید این باکتری در بدن شما وجود داشته باشد این آزمایش برای جلوگیری از آلوده شدن جنین به سفلیس مادرزادی است. سفلیس مادرزادی می تواند باعث ایجاد آسیب شدید در نوزاد شود و حتی می تواند مرگبار باشد.


درمان سفلیس

درمان سفلیس

سفلیس اولیه و ثانویه به سادگی با تزریق پنی سیلین درمان می شود که از آنتی بیوتیک هایی است که برای درمان بسیاری از بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد  و در درمان سفلیس نیز موثر است. افرادی که به پنی سیلین حساسیت دارند احتمالا با یک آنتی بیوتیک متفاوت درمان خواهند شد. اگر شما دارای سفلیس عصبی باشید دوزهای روزانه پنی سیلین را به صورت داخل وریدی دریافت خواهید کرد که اغلب نیاز به اقامت کوتاه در بیمارستان دارد. متاسفانه آسیب ناشی از سفلیس عصبی جبران ناپذیر است. باکتری ها می توانند کشته شوند، اما درمان به احتمال زیاد فقط به کاهش درد و ناراحتی کمک خواهد کرد.

در طول درمان از تماس جنسی پیشگیری کنید تا زمانی که زخم های شما به طور کامل بهبود یابد. اگر شما از لحاظ جنسی فعال هستید، شریک شما نیز باید درمان شود.


پیشگیری از سفلیس

پیشگیری از سفلیس

بهترین راه پیشگیری از سفلیس رابطه جنسی سالم است. در طول هر گونه رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید. علاوه بر این، راه های زیر نیز ممکن است مفید باشد:

از یک سد دهانی (یک قطعه مربع شکل از جنس لاتکس که در طول آمیزش دهانی برای پیشگیری از بیماری های مقاربت جنسی استفاده می شود) یا کاندوم در طول رابطه جنسی دهانی استفاده کنید.

اجتناب از اشتراک گذاری ابزار آلات جنسی.

برای بیماری های مقاربت جنسی آزمایش داده و با شرکای خود در مورد نتایج آنها صحبت کنید.

سفلیس می تواند از طریق سرنگ مشترک نیز منتقل شود. در صورت استفاده از داروهای تزریقی، سوزن را دور بندازید.


عوارض سفلیس

عوارض سفلیس

مادرانی که مبتلا به سفلیس هستند، در معرض خطر سقط جنین، مرده زایی و یا زایمان زودرس هستند. همچنین خطر انتقال سفلیس از مادر به جنین نیز وجود دارد. این به عنوان سفلیس مادرزادی شناخته می شود.

سفلیس مادرزادی می تواند تهدید کننده زندگی باشد. نوزادان متولد شده با سفلیس مادرزادی نیز می توانند موارد زیر را داشته باشند:

نقص عضو

تاخیر در رشد

تشنج

دانه های پوستی

تب

تورم کبد یا طحال

کم خونی

زردی

زخم های عفونی

اگر کودک دارای سفلیس مادرزادی باشد و تشخیص داده نشود، کودک ممکن است وارد مراحل دیگر سفلیس شود که می تواند باعث آسیب به:

استخوان ها

دندان ها

چشم ها

گوش ها

مغز

اچ آی وی

افراد مبتلا به سیفلیس احتمال ابتلا به HIV را به میزان قابل توجهی افزایش می دهند. زخم های  ناشی از این بیماری موجب می شود که ورود اچ آی وی به بدن آسان تر شود.

همچنین لازم است توجه داشته باشید که افرادی که مبتلا به HIV هستند علائم سفلیس متفاوت تری را نسبت به افرادی که HIV ندارند تجربه می کنند. اگر HIV دارید، با پزشک خود در مورد نحوه تشخیص علائم سفلیس صحبت کنید.


منبع:

بعدی قبلی