همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک
جلیلی | ۱۳۹۸/۰۵/۰۱ | ۰ | ۱۳۵ | ۰

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

سکته مغزی ایسکمیک در افرادی با سابقه خانوادگی سکته مغزی بیشتر اتفاق می افتد

سکته مغزی ایسکمیک یکی از انواع سکته مغزی است. این بیماری به عنوان ایسکمی مغز یا سکته ی ایسکمی مغزی نیز شناخته می شود. این نوع سکته مغزی ناشی از انسداد خون در یک شریانی است که خون را به مغز می فرستد. انسداد جریان خون، انتقال اکسیژن را به مغز کاهش می دهد و منجر به آسیب یا مرگ سلول های مغزی می شود. اگر گردش خون به سرعت ناپدید شود، آسیب های مغزی وارد شده می توانند دائمی باشد. تقریبا 87 درصد از سکته های مغزی، از نوع سکته ایسکمیک می باشند. نوع دیگری از سکته مغزی اصلی، سکته مغزی است که در آن رگ های خونی در مغز دچار شکستگی و پارگی شده اند و خونریزی ایجاد می کنند. خونریزی مغزی، باعث آسیب رسیدن به مغز می شود. سومین نوع سکته مغزی، حملات ایسکمیک گذرا (TIA) است که به عنوان حمله ناقص نیز شناخته می شود. این نوع سکته مغزی ناشی از انسداد موقت یا کاهش جریان خون به مغز است. علائم آن نیز معمولا خود به خود ناپدید می شوند.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

علائم سکته مغزی ایسکمیک

علائم سکته مغزی ایسکمیک بستگی به منطقه ای که مغز آن را تحت تاثیر قرار می دهد و دچار مشکل شده است دارد. علائم رایجی که اغلب در سکته مغزی ایسکمیک رایج هستند، شامل موارد زیر می باشند:

مشکلات بینایی، مانند نابینایی در یک چشم و یا دید دوگانه

ضعف یا فلج در اندام های شما که ممکن است بر روی یک یا هر دو طرف بدن باشد و بستگی به شریان آسیب دیده دارد.

سرگیجه

گیجی و منگی

از دست دادن هماهنگی اجزای بدن

تغییر شکل در یک طرف چهره

هنگامی که علائم شما شروع می شود، رسیدگی و درمان بسیار نکته ای ضروری می باشد. عدم رسیدگی به سکته مغزی باعث می شود که احتمال آسیب دائمی شود. اگر فکر می کنید کسی از نزدیکانتان سکته کرده است، بسیار سریع حالات آن را ارزیابی کنید:

به این نکته دقت کنید که شخص مشکوک و آیا یک طرف صورت خود را دائما به سمت پایین و به سختی حرکت می دهد یا خیر.

حرکت دست های شخص مشکوک را زیر نظر بگیرید و ببینید آیا به سختی دست های خود را به سمت پایین تکان می دهد یا خیر.

اگر در هنگام تکلم با مشکل مواجه می شود و به سختی صحبت می کند و بقیه نکات هم دارا می باشد، وقت آن است که با خدمات اضطراری محلی تماس بگیرید.

اگرچه عوارض حملات ایسکمیک گذرا (TIA) برای مدت کوتاهی طول می کشد و معمولا به صورت خود به خودی از بین می رود اما به معاینه پزشک نیاز دارد. این حملات ایسکمیک گذرا (TIA)  می توانند یک نشانه هشدار دهنده برای یک سکته مغزی ایسکمیک کامل باشند.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

دلیل بروز سکته مغزی ایسکمیک

زمانی که یک شریانی که خون را به مغز می فرستد، توسط لخته شدن خون و یا ایجاد چربی مسدود می شود، سکته مغزی ایسکمیک اتفاق می افتد. این انسداد می تواند در گردن یا جمجمه شما ظاهر شود. انسداد خون معمولا در قلب شروع می شود و از طریق سیستم گردش خون حرکت می کند. لخته خون می تواند به تنهایی از بین برود یا در شریان قرار داده شود. وقتی که یک انسداد یا رسوبات، ارسال خون و اکسیژن را به مغز مسدود می کند، مغز خون و اکسیژن را به اندازه کافی دریافت نمی کند و سلول ها شروع به مردن می کنند. سکته مغزی ایسکمیک ناشی از ایجاد چربی، زمانی اتفاق می افتد که خون و رسوبات از یک شریان جدا شوند و به مغز برسند. رسوبات همچنین می توانند در شریان هایی که خون را به مغز می رسانند، اختلال ایجاد کنند و آن ها را برای به وجو آوردن مشکل و ایجاد سکته ایسکمیک آماده کنند. سکته ایسکمیک جهانی که یک نوع سکته شدیدتر از سکته مغزی ایسکمیک است، زمانی اتفاق می افتد که جریان اکسیژن به مغز به میزان قابل توجهی کاهش یافته یا متوقف شود. این اتفاق معمولا توسط سکته قلبی ایجاد می شود، اما می تواند به علت سایر شرایط یا حوادث مانند مسمومیت با کربن مونوکسید نیز ایجاد شود.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

عوامل خطر سکته مغزی ایسکمیک

شرایط نامناسب گردش خون، عامل اصلی خطر سکته مغزی ایسکمیک است. این به این دلیل است که تغییر در شرایط گردش خون خطر ابتلا به لخته شدن یا رسوبات چربی را افزایش می دهند. این شرایط عبارتند از:

فشار خون بالا

آترواسکلروز

کلسترول بالا

فیبریلاسیون دهلیزی

سابقه حمله قلبی

کم خونی

اختلالات لخته شدن

نقص مادرزادی قلبی

دیابت

سیگار کشیدن

داشتن اضافه وزن، به خصوص چربی های اضافی شکم

مصرف بیش از حد الکل

استفاده از مواد مخدرخاص مانند کوکائین و متامفتامین

سکته مغزی ایسکمیک در افرادی که سابقه خانوادگی سکته مغزی داشته اند بیشتر است. به طور کلی مردان بیشتر از زنان سکته مغزی ایسکمیک را تجربه می کنند. رنگ پوست نیز می تواند بر روی این بیماری تاثیر گذار باشد. سیاه پوستان خطر بیشتری نسبت به نژادهای دیگر و یا گروه های قومیتی مختلف دارند. این خطرات  با بالا رفتن سن نیز افزایش می یابد.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

تشخیص سکته مغزی ایسکمیک

پزشک معمولا می تواند یک معاینه فیزیکی و سابقه خانوادگی را برای تشخیص سکته مغزی ایسکمیک بررسی کند. پزشک، بر اساس علائمی که در شما به وجو آمده است، می توانند مشکل را جستجو و آن را حل کنند. اگر شما علائمی نظیر سردرگمی و بی حوصلگی دارید، پزشک ممکن است آزمایش قند خون را برای شما انجام دهد. این به این دلیل است که سردرگمی و ناهماهنگی بیانگر نشانه های شدید قند خون است. یک سیتی اسکن و تصویر برداری از جمجمه می تواند از سکته مغزی ایسکمیک و مسائل دیگر که باعث مرگ مغزی، خونریزی یا تومور مغزی می شود، کمک کند. هنگامی که پزشک شما سکته مغزی ایسکمیک را تشخیص داده است، به دنبال فهمیدن دلیل آن نیز می باشد. MRI بهترین راه برای تشخیص و زمانی که سکته مغزی ایسکمیک آغاز شده است می باشد. آزمایشات مورد استفاده برای تعیین علت سکته مغزی ایسکمیک، شامل موارد زیر می باشد:

الکتروکاردیوگرام (نوار قلبی) برای آزمایش ریتم غیر طبیعی قلب

اکوکاردیوگرافی (اکو قلب) برای بررسیناهنجاری های قلب 

آنژیوگرافی قلب برای دیدن اینکه چه عروقی مسدود شده است و انسداد چقدر شدید است

آزمایش خون برای مشکلات کلسترول و لخته شدن خون

اگر سکته مغزی ایسکمیک به سرعت درمان نشود، می تواند منجر به آسیب مغزی یا مرگ شود.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

درمان سکته مغزی ایسکمیک

اولین هدف برای درمان سکته مغزی ایسکمیک، بازگرداندن تنفس، ضربان قلب و فشار خون به حالت طبیعی است. در صورت لزوم، دکتر شما سعی می کند فشار خون را در مغز، با تجویز دارو کاهش دهد. درمان اصلی سکته مغزی ایسکمیک، استفاده از فعال کننده پلاسمینوژن و بافت داخل وریدی (TPA) می باشد که باعث اختلال در لخته شدن خون می شود. دستورالعمل های درمانی در سال 2018 از انجمن قلب آمریکا (AHA) و انجمن استروک آمریکا (ASA) بیان می کنند که فعال کننده پلاسمینوژن زمانی موثر است که چهار ساعت و نیم از شروع سکته مغزی گذشته باشد و اگر بیش از پنج ساعت پس از شروع سکته مغزی گذشته باشد، استفاده از آن بی فایده می باشد. از آنجا که فعال کننده پلاسمینوژن می تواند منجر به خون ریزی شود، اگر سابقه ی خون ریزی با فعال کننده پلاسمینوژن دارید و یا حتی یکی از موارد زیر را تجربه کرده اید باید از مصرف فعال کننده پلاسمینوژن خودداری کنید:

سکته مغزی هموراژیک

سابقه خونریزی در مغز

انجام جراحی در زمانی نزدیک

اگر فعال کننده پلاسمینوژن برای شما نتواند کار کند، لخته خون می تواند از طریق جراحی برداشته شود. از بین بردن انسداد به روش جراحی می تواند تا 24 ساعت بعد از شروع علائم سکته مغزی انجام شود. درمان های دراز مدت شامل مصرف آسپرین یا داروی ضد انعقاد خون برای جلوگیری از لخته شدن خون درمانی بسایر رایج است. اگر سکته ایسکمیک ناشی از بروز یک بیماری مانند فشار خون بالا یا آترواسکلروز باشد، شما باید برای درمان این شرایط عجله داشته باشید. به عنوان مثال، پزشک ممکن است یک استنت (لوله ای فلزی که برای جلوگیری از انسداد استفاده می شود) را برای باز کردن رسوبات و کاهش فشار خون تجویز کند. پس از سکته مغزی ایسکمی، شما مجبور خواهید بود برای مدت حداقل چند روز در بیمارستان بمانید. اگر سکته مغزی ایسکمی باعث فلج یا ضعف شدید شده باشد، ممکن است بعد از عمل به دوره های توان بخشی فرستاده شوید تا توانایی های خود را دوباره به دست آورید.

همه چیز درباره سکته مغزی ایسکمیک

بهبودی سکته مغزی ایسکمیک

دوره های توانبخشی اغلب برای به دست آوردن مهارت های حرکتی و هماهنگی های لازم است. انجام کار های حرفه ای، فیزیکی و گفتار درمانی نیز ممکن است برای کمک به بازیابی دیگر عملکرد های از دست رفته مفید باشد. افراد جوان تر  شروع به بهبودی سریع تری نسبت به افراد مسن می کنند و به احتمال زیاد عملکرد بیشتری خواهند داشت. اگر هر یک از علائم پس از یک سال همچنان وجود داشته باشند، به احتمال زیاد دائمی شده و از بین نخواهند رفت. تجربه سکته مغزی ایسکمیک شما را در معرض خطر بیماری های دیگری  قرار می دهد. اقدامات لازم برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری، مانند ترک سیگار، بخش مهمی از جلوگیری از این بیماری است.

نتیجه گیری

سکته مغزی ایسکمیک یک بیماری جدی است و نیاز به درمانی سریع دارد. با این حال، با درمان صحیح، اکثر افراد مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک می توانند عملکرد کافی را برای مراقبت از نیازهای اولیه خود داشته باشند. دانستن علائم سکته مغزی ایسکمیک می تواند به نجات جان شما یا زندگی فرد دیگری کمک کند.

توجه: تمام مطالب ارائه شده در وبسایت اینفوسلامت، تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی-تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منبع:

بعدی قبلی