سرطان لنفوم
درودیان  ۱۳۹v/۰۴/۰۴ | ۰ | ۹۹۵

سرطان لنفوم

سرطان لنفوم بیش از 75000 نفر را در ایالت متحده درگیر کرده است

سیستم لنفی مجموعه ای از غده های لنفاوی و عروقی است که مایع لنفاوی را از طریق بدن حرکت می دهد. مایع لنفاوی دارای گلبول های سفید خونی هستند. غدد لنفاوی در فیلتر، جذب و نابود کردن باکتری ها و ویروس ها برای جلوگیری از گسترش عفونت عمل می کنند.

در حالی که سیستم لنفاوی معمولا از بدن شما محافظت می کند، سلول های لنفاوی به نام لنفوسیت ها می توانند سرطانی شوند. نام سرطانی که در سیستم لنفاوی رخ می دهند، سرطان لنفوم است. با توجه به آمار مرکز سرطان حدود 75،000 آمریکایی هر سال به سرطان لنفوم مبتلا می شوند.

پزشکان بیش از 60 نوع سرطان را به عنوان لنفوم طبقه بندی می کنند. لنفومها می توانند بر روی هر بخش از سیستم لنفاوی تاثیر بگذارند، از جمله:

مغز استخوان

غده طیموس

طحال

لوزه ها

غدد لنفاوی

پزشکان معمولا لنفوم را به دو دسته تقسیم می کنند: لنفوم هاجکین و لنفوم غیر هاجکین.


انواع سرطان لنفوم

انواع سرطان لنفوم

دو نوع لنفوم عمده عبارتند از لنفوم هاجکین و لنفوم غیر هاجکین (NHL). یک متخصص آسیب شناسی در دهه 1800 به نام دکتر توماس هاجکین سلول ها را به آنچه که اکنون لنفوم هاجکین نامیده می شود شناسایی کرد. افراد مبتلا به لنفوم هاجکین دارای سلول های سرطانی بزرگ هستند که سلول های رید اشتنبرگ نامیده می شوند. افراد مبتلا به لنفوم غیر هاجکین این سلول ها را ندارند.

با توجه به جامعه لوسمی و لنفوم لنفوم غیر هاجکین سه برابر بیشتر از لنفوم هاجکین شایع است.

بسیاری از انواع لنفوم در دسته لنفوم غیر هاجکین قرار می گیرند. اگر سلول ها به سرعت یا به آرامی رشد کنند پزشکان انواع لنفوم غیر هاجکین را با سلول هایی که تحت تاثیر قرار می گیرند نام گذاری می کنند لنفوم غیر هاجکین در سلول های B یا سلول های  T که سلول های سیستم ایمنی هستند تشکیل می شود. اکثر لنفوم های غیر هاجکین بر سلول های B اثر می گذارند و انواع آن عبارتند از:

لنفوم سلول B

لنفوم بورکیت

لنفوم فولیکولار

لنفوم سلول منتل

مدیاستن لنفوم سلول B

لنفوم لنفوسیت کوچک

ماکروگلوبولینمی والدنشتروم (همچنین به عنوان لنفوم لنفوپلاسماتیک) شناخته می شود

لنفوم هاجکین به طور معمول در سلول های B که به عنوان سلول های سیستم ایمنی بدن شناخته شده و به نام سلول های رید اشتنبرگ نام گذاری شده اند. انواع لنفوم هاجکین عبارتند از:

بیماری هاجکین تخلیه لنفوسیت

بیماری هاجکین غنی از لنفوسیت

لنفوم هاجکین سلولیت مخلوط

بیماری لنفوسیت غدد لنفاوی هاجکین (شکل نادر)

لنفوم هاجکین اسکلروز مولکولی


خطرات سرطان لنفوم

خطرات سرطان لنفوم

بیشتر سرطان های لنفوم علت شناخته شده ای ندارند با این حال افراد مبتلا به اختلالات سیستم ایمنی در معرض خطر بیشتری قرار دارند مانند:

افراد مبتلا به ویروس ایدز یا HIV

کسانی که پیوند عضو داشته اند

کسانی که مبتلا به اختلال سیستم ایمنی ژنتیکی هستند

افرادی که دارای عفونت هایی مانند ویروس لوسمی / لنفوتروپیک، هلیکوباکتر پیلوری، هپاتیت C با افزایش خطر همراه هستند. کسانی که در معرض مواد شیمیایی، آفت کش ها، کود و علف کش ها قرار دارند نیز در معرض خطر بیشتری هستند. قرار گرفتن در معرض این عفونت ها یا مواد شیمیایی به این معنا نیست که یک فرد حتما به سرطان لنفوم مبتلا می شود.

افرادی که در گذشته نیز تحت درمان های پرتو درمانی قرار گرفته اند احتمال بیشتری دارد که سرطان لنفوم داشته باشند.


علائم سرطان لنفوم

علائم سرطان لنفوم

بیشتر بیماران مبتلا به سرطان لنفوم به عنوان اولین نشانه متوجه تورم غدد لنفاوی زیر گردن می شوند آن ها ممکن است یک سری غدد کوچک و نرم را در زیر پوست خود احساس کنند. فرد ممکن است گره ها و غدد لنفاوی را در نقاط زیر مشاهده کند:

گردن

قسمت بالای قفسه سینه

زیر بغل

معده

کشاله ران

سایر علائم لنفوم عبارتند از:

درد استخوان

سرفه کردن

خستگی

بزرگ شدن طحال

تب

عرق شبانه

درد هنگام نوشیدن الکل

دانه های پوستی

تنگی نفس

خارش پوست

دل درد

کاهش وزن نامعلوم

لنفوم ممکن است همیشه در مراحل اولیه علائمی نداشته باشد. پزشک ممکن است غدد لنفاوی بزرگ را در یک معاینه فیزیکی کشف کند.


تشخیص سرطان لنفوم

تشخیص سرطان لنفوم

متخصص معمولا برای تشخیص سرطان لنفوم نمونه برداری را انجام خواهد داد که شامل برداشتن سلول ها از روی غدد بزرگ شده است. پزشک نوع سلول ها را بررسی کرده تا تشخیص دهد که آیا سرطانی شده اند یا خیر.

این آزمایشات می تواند شامل اشعه ایکس قفسه سینه، آزمایش خون، آزمایش غدد لنفاوی یا بافت های اطراف باشد. اسکن تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی نیز ممکن است تومورهای بیشتر یا غدد لنفاوی بزرگ را شناسایی کند.


درمان سرطان لنفوم

درمان سرطان لنفوم

درمان  سرطان لنفوم به مراحل سرطان بستگی دارد. پزشکان "تومور" را "مرحله بندی" می کنند تا نشان دهند که سلول های سرطانی تا چه اندازه گسترش یافته اند. تومور مرحله 1 محدود به چند غده لنفاوی است، در حالی که تومور مرحله 4 به اندامهای دیگر مانند ریه و مغز استخوان نیز گسترش یافته است.

پزشکان همچنین "درجه" لنفوم غیر هاجکین را با سرعت گسترش تومورها تشخیص می دهند که به صورت زیر طبقه بندی می شود:

درجه پایین یا سست

درجه متوسط ​​یا تهاجمی

درجه بالا یا بسیار تهاجمی

درمان لنفوم هاجکین شامل پرتودرمانی برای کاهش و کشتن سلول های سرطانی می باشد. پزشکان همچنین داروهای شیمی درمانی را برای از بین بردن سلول های سرطانی تجویز می کنند.

شیمی درمانی و پرتو درمانی برای درمان لنفوم غیر هاجکین نیز استفاده می شوند. درمان های زیستی که سلول های سرطانی B را هدف قرار می دهند نیز می توانند موثر باشند.

در برخی موارد، پیوند سلول های مغز استخوان یا سلول های بنیادی برای ساخت سلول های سیستم ایمنی بدن استفاده می شود. پزشکان می توانند این سلول ها یا بافت ها را قبل از شروع شیمی درمانی و پرتو درمانی برداشت کنند. خویشاوندان ممکن است قادر به اهدا کردن مغز استخوان باشند.


سرطان لنفوم

چشم انداز سرطان لنفوم

با توجه به انجمن لوسمی و لنفوم، لنفوم هاجکین یک سرطان قابل درمان است. میزان بقا برای هر دو لنفوم غیر هاجکین و لنفوم هاجکین بستگی به نوع سرطان و میزان گسترش سلول های سرطانی دارد.. طبق گزارش انجمن سرطان آمریکا (ACS)، میزان بقای کلی پنج ساله بیماران لنفوم غیر هاجکین 69 درصد و میزان بقاء 10 ساله 58 درصد است. میزان بقاء لنفوم هاجکین بستگی به مرحله آن دارد. میزان بقای 5 ساله برای مرحله اول 90 درصد است، در حالی که میزان بقای 5 ساله برای مرحله 4، 65 درصد است.


منبع:

بعدی قبلی