آنچه باید از سرطان خون و کم خونی بدانید
قاسمی  ۱۳۹۸/۰۳/۱۸ | ۰ | ۸۸

آنچه باید از سرطان خون و کم خونی بدانید

بین کم خونی و سرطان خون ارتباط مستقیمی وجود داشته و سرطان خون عاملی برای کم خونی است

آیا ارتباطی میان این دو وجود دارد؟

اگر شما دارای علائم سرطان خون مانند خستگی شدید، سرگیجه یا عفونت هستید، ممکن است علاوه بر این موارد کم خونی نیز داشته باشید. کم خونی یک بیماری است که در آن سطح گلبول های قرمز خون شما به میزان غیر طبیعی کم می شود. در اینجا ارتباط بیشتری بین سرطان خون و کم خونی وجود دارد.

مغز استخوان یک ماده اسفنجی است که در وسط برخی از استخوان های شما یافت می شود. این ماده شامل سلول های بنیادی است که به سلول های خونی تبدیل می شوند. سرطان خون هنگامی رخ می دهد که سلول های سرطانی در مغز استخوان شما ایجاد شده و از میزان تجمع سلول های خونی سالم فرد کم شود.

انواع سرطان خون و کم خونی

انواع سرطان خون و کم خونی

نوع سلول های خونی که درگیر هستند، نوع سرطان خون فرد را تعیین می کنند. برخی از انواع سرطان های خون حاد بوده و به سرعت پیشرفت می کنند. دیگر انواع آن مزمن بوده و رشد آرامی دارند.

شایع ترین نوع کم خونی، فقر آهن است. سطح پایین آهن در بدن می تواند این مورد را ایجاد کند. کم خونی آپلاستیک یک نوع شدید از کم خونی است که می تواند به علت قرار گرفتن در معرض موارد زیر اتفاق بیفتد:

طیف گسترده ای از مواد مخدر و مواد شیمیایی

تابش مواد یونیزه

برخی از ویروس ها

یک اختلال به اسم autoimmune

همچنین ممکن است به سرطان خون و درمان این نوع از سرطان مرتبط باشد.

علائم کم خونی چیست

کم خونی می تواند یک مورد یا چند مورد از علائم زیر را در افراد ایجاد کند:

خستگی

تنگی نفس

سرگیجه

سرما خوردگی

ضربان قلب سریع یا غیر طبیعی است

رنگ پریدگی پوست

عفونت های مکرر

کبود شدن مکرر پوست

خونریزی بینی

خونریزی لثه

سر درد

بریدگی که با خونریزی بیش از حد همراه باشد

علت کم خونی

علت کم خونی

بدن شما ممکن است به دلایل مختلف گلبول قرمز کافی نداشته باشد. بدن شما ممکن است یا نتواند به اندازه کافی گلبول قرمز تولید کند یا حتی گاهی گلبول های تولید شده را نیز از بین ببرد. شما همچنین می توانید به دلایل مختلف از جمله خون ریزی یا قاعدگی گلبول های قرمز خون خود را سریعتر از دست بدهید.

اگر سرطان خون دارید، هر دو چه خود بیماری و چه درمان آن ممکن است موجب کم خونی شوند.

درمان سرطان خون

شیمی درمانی، پرتو درمانی و بعضی از داروهایی که پزشکان برای درمان سرطان خون از آنها استفاده می کنند ممکن است باعث کم خونی آپلاستیک شوند. این امر به این دلیل است که برخی از درمان های سرطانی از ایجاد سلول های خونی جدید و سالم جلوگیری می کند. تعداد گلبول های سفید در ابتدا کاهش می یابد، سپس تعداد پلاکت ها و در نهایت، تعداد گلبول های قرمز خون افزایش می یابد. کم خونی ناشی از درمان های سرطانی ممکن است پس از درمان به حالت اولیه بازگردد یا ممکن است این کار چند هفته طول بکشد.

سرطان خون

خود سرطان خون همچنین می تواند باعث کم خونی نیز شود. همان طور که سلول های خونی سرطانی به سرعت در حال افزایش است، سلول های خونی قرمز طبیعی برای رشد سریع وجود دارد. اگر تعداد گلبولهای قرمز شما کم شود، کم خونی ممکن است رخ دهد.

روش های درمان سرطان ممکن است سبب کاهش اشتها، تهوع و استفراغ در فرد شود. این امر غالبا باعث می شود که اغلب مصرف رژیم غذایی غنی از مواد مغذی سخت شود که این امر ممکن است به کم خونی فقر آهن منجر شود.

تشخیص کم خونی

اگر دکتر شما فکر می کند که شما کم خونی دارید، یک آزمایش خون را برای بررسی سطح سلول های خون و سطح پلاکت خود شما برای شما می نویسد. او همچنین ممکن است از مغز استخوان شما یک بیوپسی انجام دهد. در طی این روش یک نمونه کوچک از مغز استخوان شما برداشته شده و این نمونه برای تأیید تشخیص کم خونی بررسی می شود.

درمان کم خونی

درمان کم خونی

درمان کم خونی بستگی به شدت علائم و علت کم خونی شما دارد.
اگر شیمی درمانی باعث کم خونی شما شود، پزشک معالج شما ممکن است داروهای تزریقی را برای شما را تجویز کند. این داروها مغز استخوان را وادار می کنند تا به تولید گلبول های قرمز بیشتری بپردازد. آنها همچنین دارای پتانسیل ایجاد عوارض جانبی جدی مانند لخته شدن خون یا افزایش خطر مرگ نیز هستند. در نتیجه، شما باید از کمترین دوز ممکن برای تنها زمانی که لازم است برای تنظیم میزان گلبولهای قرمز خود را استفاده کنید.
پزشک شما ممکن است توصیه کند که از مکمل های آهن برای درمان کم خونی و فقر آهن استفاده کنید.
اگر کم خونی به علت خون ریزی رخ دهد، پزشک باید علت این مورد را شناسایی و درمان کند. از آنجا که خون ریزی اغلب در دستگاه گوارش رخ می دهد، پزشک شما ممکن است کولونوسکوپی و آندوسکوپی را برای مشاهده معده و روده شما توصیه کند.
برای درمان کم خونی حاد، گاهی لازم است که تزریق خون به فرد انجام شود. برای کنترل کم خونی در طولانی مدت تنها انتقال خون ممکن نیست.

به گفته جان هاپکینز، پزشکان و دانشمندان یک داروی شیمی درمانی به نام سیکلو فسفامید کشف کرده اند که به درمان کم خونی آپلاسمی بدون آسیب رساندن به سلول های بنیادی خون و سلول های مغز استخوان کمک می کند. درمان های دیگر برای آنمی آپلاستیک شامل انتقال خون، درمان های دارویی و پیوند مغز استخوان است.

کاری که شما می توانید اکنون انجام دهید

اگر فکر می کنید کم خونی دارید، باید با پزشک خود مشورت کنید. آنها علائم شما را بررسی می کند و آزمایش های لازم را برای تشخیص این مورد انجام می دهد. سعی نکنید به خود آزمایی و یا درمان کم خونی توسط خودتان روی بیاورید. به ویژه اگر شما مبتلا به سرطان خون یا سایر بیماری های دیگر هستید. با درمان، کم خونی به سادگی قابل کنترل و قابل درمان است. و اگر آن را درمان نکنید ممکن است علائم جدیدی را برای شما به همراه داشته باشد.

اگر شما کم خونی دارید، می توانید انتظار علائمی مانند خستگی و ضعف را تا زمانی که تعداد گلبول های خون شما به حد نرمال برسد، داشته باشید. این علائم اغلب پس از شروع درمان سریعا بهبود می یابند. در ضمن، انجام موارد زیر می تواند به شما کمک کند:

گوش دادن به سیگنال های بدنتان و داشتن استراحت کافی زمانی که بدن شما خسته است یا شما احساس خوبی ندارید.

 یک برنامه منظم خواب داشته باشید.

برای درست کردن غذا و کارهای خانه از دیگران کمک بخواهید.

خوردن یک رژیم غذایی سالم و غنی از مواد مغذی، از جمله تخم مرغ غنی از آهن، گوشت قرمز و جگر می تواند مفید باشد.

اجتناب از فعالیت هایی که می تواند خطر خون ریزی را در شما افزایش دهد.

اگر با درمان علائم شما انجام نشد یا در حالت استراحت دچار تنگی نفس شدید و یا دارای درد قفسه سینه یا حالت ضعف نشدید، باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

اگر شما مبتلا به سرطان خون هستید و این بیماری در شما کم خونی ایجاد می کند، پزشک شما برای کاهش نشانه هایتان بر روی شما کار خواهد کرد. بسیاری از گزینه های درمان می تواند عوارض جانبی کم خونی را در طول درمان سرطان کاهش دهد. هر چه زودتر درمان خود را دنبال کنید، به احتمال کمتری در معرض عوارض جدی قرار می گیرید.

توجه:تمام مطالب ارائه شده در وبسایت اینفوسلامت، تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی-تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منبع:

بعدی قبلی