همه چیز در مورد یائسگی زودرس
درودیان  ۱۳۹۸/۰۴/۲۱ | ۰ | ۶۶

همه چیز در مورد یائسگی زودرس

یائسگی بین 35 تا 45 سالگی به عنوان یائسگی زودرس شناخته می شود

با بالا رفتن سن زنان، بدن آنها تولید کمتر استروژن و پروژسترون، هورمون های اصلی تولید مثل زنانه را باعث می شود. هنگامی که این هورمون ها به سطح کمی می رسند، یک زن به طور دائم از داشتن چرخه قاعدگی جلوگیری می کند.

یائسگی رسمی 12 ماه پس از آخرین دوره زنان آغاز می شود. اکثر زنان شروع یائسگی بین 45 تا 55 سالگی دارند که میانگین سن آنها 51 سالگی در ایالات متحده است. اما برای برخی از زنان، دچار یائسگی زودرس می شود.

اگر شما بین 35 تا 45 ساله هستید و سه ماه یا بیشتر از دوره خود را از دست داده اید، ممکن است دچار یائسگی زودرس شده باشید. آگاهی یابید که چرا این اتفاق می افتد و چه درمان هایی در دسترس است.

یائسگی زودرس

تفاوت یائسگی زودرس با یائسگی نابهنگام

یائسگی زودرس است که بین 40 تا 45 سالگی شروع می شود.

یائسگی نابهنگام حتی قبل از سن 40 سالگی شروع می شود. امروزه بسیاری از پزشکان نارسایی زودرس یا نارسایی اولیه تخمدان را تشخیص می دهند. این شرایط موجب از دست دادن اعتماد به نفس و افسردگی در بسیاری از زنان جوان می شود

یائسگی زودرس نسبتا غیر معمول است. یائسگی نابهنگام حتی کمتر معمول است، و تنها در حدود 1 درصد در زنان مبتلا به یائسگی قبل از 40 سالگی می شوند.

علائم یائسگی زودرس

علائم یائسگی زودرس شبیه به یائسگی معمولی است. برخی از نشانه های رایج عبارتند از:

دوره های نامنظم

عدم وجود دوره (آمنوره)

گرگرفتگی

عرق شبانه

خشکی واژن

خلق و خوی

تحریک پذیری

کاهش میل جنسی

اگر سه ماه یا چند ماه قاعدگی را نداشته باشید، باید پزشک خود را ببینید. دلایل متعددی وجود دارد که ممکن است به غیر از یائسگی، دوره خود را دریافت نکنید، از قبیل:

استرس

بارداری

بیماری

تغییر در رژیم غذایی یا ورزش

پاسخ به دارو یا داروهای ضد بارداری

سطوح استروژن کم در ارتباط با دوره های از دست رفته می تواند منجر به از دست رفتن استخوان شود. درمان اولیه می تواند به جلوگیری از آسیب استخوان کمک کند.

علل یائسگی زودرس

یائسگی زودرس می تواند به دو دلیل رخ دهد: کاهش فولیکول یا اختلال در فولیکول.

هنگامی که این اتفاق می افتد،تخمک بالغ نمی شود و یا آزاد نمی شود، و باعث می شود که قاعدگی زنان متوقف شود. این فرآیندها در سنین بالا کاملا طبیعی است. اما اگر زودتر از حد نرمال رخ دهد، پزشک به باید علت اصلی آن را بررسی می کند.

تخریب فولیکول و اختلال عملکرد ممکن است به دلایل مختلف رخ دهد:

بالا رفتن سن. خطر ابتلا به یائسگی بعد از 35 سالگی افزایش می یابد.

سابقه خانوادگی. خانواده زناني که سابقه ابتلا به يائسگي زودرس دارند ممکن است خطر شما را افزايش دهد.

اختلالات ژنتیکی. داشتن کروموزوم یا ژن غیر طبیعی، همانطور که در سندرم ترنر یا سندرم ضعیف X رخ می دهد.

سموم قرار گرفتن در معرض داروهای شیمی درمانی و پرتودرمانی که برای درمان سرطان استفاده می شود می تواند بر شروع یائسگی تاثیر بگذارد.

شرایط خود ایمنی هنگامی که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به اندام های تولید کننده هورمون بدن حمله می کند، گاهی اوقات می تواند تخمدان ها را تحت تاثیر قرار دهد.

عفونت داشتن برخی از عفونت ها مانند ویروس امپرسیونیسم.

عمل جراحی. روشهای تخلیه تخمدان (اووفورکتومی دوطرفه) یا رحم (هیسترکتومی) ممکن است باعث ایجاد یائسگی شود.

تشخیص یائسگی زودرس

پزشک شما از علائم و چرخه قاعدگی شما سوال خواهد کرد.

آنها همچنین ممکن است:

در مورد سابقه شما در قرار گرفتن در معرض سموم، مانند شیمی درمانی و امواج رادیویی بپرسد

یک معاینه فیزیکی را انجام دهد (شامل یک آزمایش لگنی)

تست بارداری را انجام دهد

خون شما را برای هورمون های خاص آزمایش کنید، از جمله: هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH)، استرادیول، پرولاکتین و هورمون ضد مالوری (AMH)

DNA شما را برای علل ژنتیکی یائسگی زودرس یا نابهنگام آزمایش کند

عوارض یائسگی زودرس

یائسگی زودرس می تواند شانس شما را برای ایجاد شرایط دیگر افزایش دهد. این شامل:

ناباروری اکثر زنان از طریق یائسگی زودرس نمی توانند باردار شوند.

استرس، اضطراب و افسردگی. این تغییرات خلق و خو اغلب ناشی از ناباروری و دیگر مسائل مربوط به سلامت پیش از یائسگی است.

از دست دادن استخوان (پوکی استخوان): پوکی استخوان ناشی از سطوح پایین استروژن است و زنان بیشتر در معرض خطر شکستگی های استخوانی قرار می گیرند.

بیماری قلبی. بیماری قلبی نیز می تواند از سطح استروژن کم منجر شود.

گزینه های درمانی یائسگی زودرس

دکتر شما یک درمان مبتنی بر وضعیت فردی را توصیه می کند. برخی از درمان های معمول برای یائسگی زودرس عبارتند از:

هورمون درمانی جایگزین

استروژن افزایشی و پروژستین میتواند جایگزین برخی از هورمونهای تولید مثل باشد که بدن شما دیگر نمیتواند به تنهایی انجام دهد. آنها اغلب تا سن متوسط ​​یائسگی (حدود 50) برای کنترل نشانه های ناراحت کننده ی اوایل یائسگی انتخاب می شوند.

درمان همچنین به جلوگیری از دست دادن استخوان و حمایت از سلامت قلب کمک می کند.

این درمان برای همه زنان توصیه نمی شود، زیرا می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد:

سکته مغزی

لخته شدن خون

سرطان سینه

مهم است که در مورد خطرات و مزایای گزینه های درمان با پزشک خود صحبت کنید.

مکمل کلسیم و ویتامین D

اگر به مقدار کافی از این مواد مغذی در رژیم غذایی خود را دریافت نکنید، کلسیم و ویتامین D اضافی می توانند به جلوگیری از پوکی استخوان کمک کنند.

زنان 19 تا 50 ساله باید از طریق غذا یا مکمل 1000 میلی گرم کلسیم مصرف کنند. زنان بالای 51 سال باید 1200 میلی گرم در روز دریافت کنند.

مقدار روزانه توصیه شده از ویتامین D حدود 600 IU / day است. برای زنان بالغ، اکثر پزشکان توصیه می کنند 600 تا 800 IU از طریق غذا یا مکمل ها استفاده شود.

استراتژی برای مقابله با ناباروری

برخی از زنان مبتلا به یائسگی زودرس هنوز هم می توانند بدون هیچ گونه درمان باردار شوند.

زناني كه مي خواهند  و بعدباردار شده و از يائسگي زودرس رنج می برند، بايد تخمك گذاري دروني را با استفاده از تخمك هاي اهداكننده يا پيشگيري انجام دهند.

بحث درمانی

بسیاری از زنان در حال صحبت کردن با درمانگر هستند که برای مقابله با استرس آن ها مفید است.

چشم انداز یائسگی زودرس

یائسگی زودرس می تواند شما را به چالش بکشد. در نظر گرفتن پیوستن به گروه های حمایت محلی و صحبت با پزشک خود در رابطه با هر مشکلی که دارید می تواند مفید باشد

یادگیری بیشتر در مورد وضعیت شما می تواند شما را با دانش مورد نیاز خود برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد درمان شما آشنا کند.

توجه: تمام مطالب ارائه شده در وبسایت اینفوسلامت، تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی-تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منبع:

بعدی قبلی