نارسایی کلیه مزمن
درودیان | ۱۳۹۸/۰v/۱۰ | ۰ | ۴۲ | ۱

نارسایی کلیه مزمن

دیابت و فشار خون بالا شایعترین علل نارسایی کلیه مزمن است

کلیه های شما مسئول فیلتر کردن مایعات اضافی و مواد زاید از خون شما هستند. این ضایعات سپس در ادرار شما از بین می رود. نارسایی کلیه مزمن به از بین رفتن عملکرد کلیه در طی ماهها یا سالها اشاره دارد. در مراحل پیشرفته، سطح خطرناک ضایعات و مایعات در بدن شما ایجاد می شود. به این بیماری، بیماری مزمن کلیه نیز گفته می شود.

علائم نارسایی مزمن کلیه

علائم نارسایی مزمن کلیه

اگر در مراحل اولیه نارسایی مزمن کلیه هستید، ممکن است علائمی داشته باشید یا اصلا علائمی نداشته باشید. بسیاری از علائم اولیه نارسایی کلیه را می توان با سایر بیماری ها و شرایط اشتباه گرفت. این امر تشخیص را دشوار می کند.

علائم اولیه شامل موارد زیر است:

تهوع و استفراغ

از دست دادن اشتها

خارش

درد قفسه سینه

فشار خون غیرقابل کنترل

کاهش وزن غیر منتظره

اگر آسیب کلیه های شما بدتر شود، در نهایت متوجه علائم آن خواهید شد. با این حال، ممکن است این اتفاق نیفتد تا اینکه آسیب های زیادی در حال حاضر انجام شده باشد.

علائم مرحله بعد شامل موارد زیر است:

در هوشیاری مشکل دارید

گرفتگی

بی حسی در اندام شما

ضعف

خستگی

بوی بد دهان

پوستی که تیره تر و سبک تر از حد معمول است

درد استخوان

تشنگی بیش از حد

خونریزی و کبودی به راحتی

بیخوابی

ادرار کردن خیلی بیشتر یا کمتر از حد معمول

سکسکه

پا و مچ پا متورم است

دوره های قاعدگی از دست رفته

تنگی نفس

بیماری مزمن کلیه همچنین می تواند منجر به عوارض جدی شود، از جمله:

فشار خون بالا

تجمع مایعات در ریه ها یا مناطق دیگر

کمبود ویتامین D، که می تواند بر سلامت استخوان شما تأثیر بگذارد

آسیب عصبی که می تواند منجر به تشنج شود

علل نارسایی مزمن کلیه

دیابت و فشار خون بالا شایعترین شرایطی است که منجر به نارسایی مزمن کلیه می شود.

دلایل دیگر عبارتند از:

آسیب به عملکرد کلیه

عود عفونت کلیه

التهاب در سیستم تصفیه کلیه ها

بیماری مادرزادی کلیه

انسداد مجاری ادراری

اختلالات خود ایمنی

در صورتی که:

سیگاری هستید

چاق هستید

مبتلا به دیابت هستید

بیماری قلبی دارید

کلسترول بالایی دارند

سابقه خانوادگی بیماری کلیه را دارید

بومیان آمریکایی، آفریقایی-آمریکایی یا آسیایی-آمریکایی هستید

بالای 65 سال سن دارید

تشخیص نارسایی مزمن کلیه

تشخیص نارسایی مزمن کلیه

اگر فشار خون بالا، دیابت یا وضعیت دیگری وجود داشته باشد که شما را در معرض خطر بیشتری برای نارسایی کلیه قرار دهد، پزشک احتمالا عملکرد کلیه شما را تحت نظر دارد. حتما معاینات منظم داشته باشید و هرگونه علائم غیرمعمول را گزارش کنید.

معاینه بدنی

در وقت ملاقات، پزشک شما را به طور کامل معاینه می کند. نارسایی کلیه ممکن است باعث بازگشت مایعات در ریه ها یا قلب شما شود. پزشک شما با گوش دادن به آنها با یک استتوسکوپ، این اندام ها را معاینه می کند. این می تواند اطلاعات بالینی مهمی را به پزشک شما ارائه دهد.

آزمایش خون و ادرار

اگر پزشک فکر کند شما ممکن است نارسایی مزمن کلیه داشته باشید، آزمایش خون و ادرار را تجویز می کند.

آزمایش خون برای عملکرد کلیه میزان الکترولیتها و ضایعات موجود در خون شما را اندازه می گیرد. آنها مواد زائد مانند كراتینین و اوره خون را اندازه گیری می كنند. کراتینین یک محصول جانبی متابولیسم ماهیچه است. هنگامی که بدن پروتئین ها را تجزیه می کند، اوره خون باقیمانده است. وقتی کلیه های شما به درستی کار می کنند، هر دو ماده را دفع می کنند.

برای بررسی ناهنجاری ها آزمایش ادرار انجام خواهد شد. به عنوان مثال، پروتئین معمولا فقط در مقادیر کمی از ادرار وجود دارد. افزایش پروتئین ممکن است ماهها یا حتی سالها قبل از بروز سایر علائم مشکلات کلیوی را نشان دهد. رسوب ادرار و سلولهای موجود در ادرار شما نیز در آزمایشگاه مورد بررسی قرار می گیرند.

تست های تصویربرداری

آزمایشات تصویربرداری می توانند جزئیات ساختاری کلیه های شما را ارائه دهند. اینها شامل سونوگرافی، اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن است.

بیوپسی

اگر پزشک هنوز از علت علائم شما مطمئن نیست، ممکن است بیوپسی انجام دهد. این می تواند به عنوان بیوپسی سوزن یا بیوپسی باز انجام شود.

بیوپسی سوزنی رایج ترین نوع بیوپسی کلیه است. در طی این روش، پزشک یا تکنسین شما یک سوزن مخصوص به کلیه شما وارد می کند. این یک روش حداقل تهاجمی محسوب می شود.

در طی بیوپسی باز، پزشک شما از برش جراحی برای افشای کلیه استفاده خواهد کرد. این روش به تکنیک های استریل دقیق و بیهوشی عمومی نیاز دارد.

بعد از اینکه پزشک نمونه ای از بافت کلیه را جمع کرد، آنها را برای معاینه میکروسکوپی به آزمایشگاه می فرستند.

نتایج آزمایش و پیگیری

نتایج معاینه شما به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد. همچنین می تواند به آنها در تعیین علت نارسایی کلیه شما کمک کند.

اگر به نارسایی مزمن کلیه مبتلا شده باشید، به آزمایش منظم خون نیاز دارید. اینها برای اندازه گیری مواد مختلف در بدن، مانند کلسیم، پتاسیم، کلسترول، سدیم، منیزیم و فسفر مورد استفاده قرار می گیرد. شما همچنین برای انجام سطح کراتینین و اوره باید در حال انجام آزمایش عملکرد کلیه باشید.

درمان نارسایی مزمن کلیه

هیچ درمانی برای نارسایی مزمن کلیه وجود ندارد. با این حال، اقداماتی وجود دارد که می توانید برای کند کردن پیشرفت آن انجام دهید.

دارو

نارسایی کلیه با فشار خون بالا ارتباط دارد، بنابراین پزشک ممکن است شما را تحت فشار خون قرار دهد. همچنین ممکن است برای کاهش سطح کلسترول خون به داروهای موسوم به استاتین نیز احتیاج داشته باشید.

اغلب افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه دچار کم خونی می شوند. کم خونی وقتی رخ می دهد که بدن شما به اندازه کافی گلبول قرمز تولید نکند. برای افزایش تولید گلبولهای قرمز ممکن است به یک مکمل نیاز داشته باشید. از آنجا که بدن شما برای تولید سلول های خونی به آهن احتیاج دارد، پزشک شما ممکن است قرص های آهن را  تجویز کند. در برخی موارد، شما ممکن است نیاز به انتقال خون برای بهبود سلامتی گلبول های قرمز داشته باشید.

اگر مشکل کلیوی شما باعث احتباس مایعات می شود، دیورتیک ها می توانند به تسکین تورم شما کمک کنند. این دارو باعث می شود که شما به دفعات ادرار کنید.

مکمل های کلسیم و ویتامین D به محافظت از استخوان های شما کمک می کند. اگر به بیماری مزمن کلیه مبتلا هستید، میزان ویتامین D کمتری نسبت به حد معمول خواهید داشت، که این برای جذب کلسیم ضروری است. مصرف ویتامین D خطر شکستگی استخوان را کاهش می دهد. فسفات در نارسایی کلیه بالا می رود، همچنین می تواند جذب کلسیم بدن را کاهش دهد. پزشک شما ممکن است باند فسفات، نوعی دارو برای کنترل میزان فسفات شما را تجویز کند.

آنتی هیستامین ها می توانند علائم خارش پوست را تسکین دهند.

آنتی بیوتیک می تواند به حالت تهوع کمک کند.

رژیم غذایی

تغییرات رژیم غذایی نیز ممکن است لازم باشد. افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه معمولا نیاز به کاهش میزان پروتئین مصرفی خود دارند. همانطور که بدن شما پروتئین را پردازش می کند، محصولات زاید را ایجاد می کند. کلیه های شما وظیفه فیلتر این ضایعات را دارند. رژیم با پروتئین پایین کار آن را آسان تر می کند.

همچنین ممکن است شما نیاز به نظارت بر میزان نمک، پتاسیم و فسفات خود داشته باشید. با یک متخصص تغذیه کار کنید تا دریابید که چه مقدار از این مواد را باید بخورید.

عادت به خواندن برچسب ها کنید. حتی اگر نمک به غذای خود اضافه نکنید، بسیاری از غذاهای آماده مانند سوپ کنسرو شده یا فست فودها سدیم زیادی دارند.

بیاموزید که کدام مواد غذایی پر پتاسیم و کدام یک کم است. کلیه های شما مسئول فیلتر کردن پتاسیم اضافی از بدن شما هستند. وقتی عملکرد خوبی نداشته باشند، نمی توانند به طور صحیح پتاسیم را فیلتر کنند. در افرادی که نارسایی مزمن کلیه دارند، مقادیر بالای پتاسیم (هایپرکالمی) می تواند تهدید کننده زندگی باشد. این می تواند منجر به عملکرد غیر طبیعی قلب یا فلج شدن شود.

کلیه های شما ممکن است قادر به پردازش فسفات هم نباشند. فسفات همچنین می تواند توانایی بدن در جذب کلسیم را کاهش دهد. غذاهای پر فسفات شامل ماهی، لبنیات، تخم مرغ و گوشت است. شاید لازم باشد که کمتر از اینها بخورید.

همچنین ممکن است شما مایعات خود را محدود کنید، بنابراین کلیه های شما مجبور نیستند خیلی سخت کار کنند.

افرادی که نارسایی مزمن کلیه دارند اغلب وزن خود را کاهش می دهند. مطمئن شوید که به میزان کافی کالری از غذاهایی که متخصص تغذیه شما تأیید و توصیه کرده است، مصرف می کنید.

شیوه زندگی

همچنین باید از کشیدن سیگار خودداری کنید و درمورد واکسیناسیون خود از جمله واکسن آنفولانزا خود به روز باشید. قبل از مصرف مکمل ها و داروهای بدون نسخه با پزشک خود مشورت کنید. اگر پزشکان دیگر را برای شرایط مختلف می بینید، همیشه از وضعیت کلیه خود آنها را مطلع کنید.

درمان مرحله آخر

اگر تلاش هایی برای کنترل شرایط شما از طریق رژیم و دارو انجام نشود، ممکن است با بیماری کلیوی در مرحله نهایی روبرو شوید. این در شرایطی اتفاق می افتد که کلیه های شما تنها 10 تا 15 درصد از ظرفیت کامل آنها عمل می کنند. در این مرحله، کلیه های شما دیگر نمی توانند ضایعات را به همان سرعتی که تولید می کنید، از بین ببرد.

دو بیماری درمانی برای بیماری کلیوی در حالت نهایی وجود دارد: دیالیز و پیوند کلیه. پزشکان سعی می کنند تا حد ممکن این گزینه ها را به تعویق بیندازند زیرا هر دو خطرات جدی دارند.

دیالیز سیستمی برای فیلتر کردن مواد زاید و مایعات اضافی از خون شما است. راه های مختلفی برای این کار وجود دارد. دو نوع اصلی دیالیز عبارتند از: همودیالیز و دیالیز صفاقی. در همودیالیز، خون شما در خارج از بدن، در یک دستگاه فیلتر می شود. در دیالیز صفاقی، حفره شکمی خود را با محلول مخصوص پر می کنید. محلول قبل از تخلیه از بدن، مایع و ضایعات اضافی را جذب می کند. از آنجا که دیالیز معمولا باید چندین بار در هفته انجام شود، این یک تغییر سبک زندگی بزرگ است. دیالیز همچنین خطر عفونت را به همراه دارد.

اگر می توانید کلیه اهدا کننده مناسبی پیدا کنید، پیوند کلیه راحت تر از دیالیز است. اهدا كننده نياز به همان گروه خوني شما دارد. کلیه حاصل از یک خواهر و برادر یا دیگر نزدیکان معمولا بهترین حالت است. همچنین می توانید کلیه خود را از یک اهدا کننده درگذشته دریافت کنید. با این حال، پیوند کلیه نیز خطر بزرگی از عفونت را به همراه دارد زیرا به سرکوب سیستم ایمنی بدن نیاز دارید.

 چشم انداز بلند مدت برای نارسایی مزمن کلیه

 چشم انداز بلند مدت برای نارسایی مزمن کلیه

برخی از مبتلایان به نارسایی مزمن کلیه، سالهاست که با این بیماری زندگی می کنند. این امر تنها در صورتی انجام می گیرد که از طریق تغییر در شیوه زندگی و دارو، از بدتر شدن کلیه ها جلوگیری کنید. شما باید تا آخر عمر با  یک رژیم غذایی سالم از کلیه محافظت کنید.

اگر به بیماری کلیوی مرحله نهایی برسید، به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز خواهید داشت. بدون چنین مداخلاتی، بیماری کشنده است.

سلامت کلیه های شما نیز روی سایر ارگان ها و سیستم های شما تأثیر می گذارد. از عوارض احتمالی نارسایی کلیه می توان به نارسایی قلبی و کبدی، آسیب به اعصاب، سکته مغزی، ایجاد مایعات در ریه های شما، ناباروری، اختلال نعوظ، زوال عقل و شکستگی استخوان اشاره کرد.

كودكان مبتلا به نارسايي كليه ممكن است رشد مناسبي نداشته باشند زيرا كليه هاي آنها نمي توانند ويتامين  D را فعال كنند. ويتامين D براي رشد استخوان ضروري است.

نارسایی کلیه همچنین خطرات جدی برای زنان باردار و نوزادان متولد نشده آنها به همراه دارد. زنان باردار مبتلا به نارسایی کلیه با شیوع پره اکلامپسی بیشتر مواجه هستند. پره اکلامپسی سنبله فشار خون است که می تواند منجر به خونریزی مغز یا کبد در زنان باردار شود. این به طور بالقوه می تواند زنان باردار و نوزادان متولد نشده آنها را از بین ببرد.

پیشگیری از نارسایی مزمن کلیه

با ایجاد تغییر در سبک زندگی سالم می توانید از نارسایی کلیه جلوگیری کنید. در اینجا چند دستورالعمل کلی برای زندگی سالم آورده شده است:

زنان و مردان بالای 65 سال باید خود را به یک نوشیدنی الکلی در روز محدود کنند. مردانی که سن آنها 65 سال است باید در دو نوشیدنی متوقف شوند.

کنترل خوب فشار خون خود را حفظ کنید.

اگر مبتلا به دیابت هستید، قند خون خود را کنترل کنید.

اگر اضافه وزن دارید، سعی کنید وزن کم کنید. این به معنای مصرف کم کالری و فعالیت بیشتر است.

تسکین دهنده درد بدون نسخه می تواند باعث آسیب کلیه شود. دستورالعمل های موجود در بسته ها را دنبال کنید، فقط آنها را در صورت نیاز مصرف کنید و در صورت بروز هرگونه نگرانی در مورد کلیه، در مورد استفاده از داروهای تسکین دهنده درد با پزشک خود صحبت کنید.

اگر سیگار می کشید، فورا آن را کنار بگذارید.

توجه: تمام مطالب ارائه شده در وبسایت اینفوسلامت، تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی-تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منبع:

بعدی قبلی