همه چیز درباره اختلال دو قطبی
قاسمی  ۱۳۹۸/۰۳/۲v | ۰ | ۱۱۱

همه چیز درباره اختلال دو قطبی

افراد دارای اختلال دو قطبی به مشکلات فراوانی در زندگی روز مره و محیط کار یا روابط خود با افراد دچار می شوند

اختلال دوقطبی یک بیماری روحی است که با تغییرات شدید در حالت روحی فرد همراه است. علائم آن می تواند شامل تغییرات زیاد در خلق و خو باشد که به آن دیوانگی یا شیدایی گفته می شود. این اختلال همچنین می تواند شامل افسردگی نیز بشود. اختلال دوقطبی همچنین به عنوان بیماری دو قطبی یا افسردگی نیز شناخته شده است.
افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است دچار مشکلات در مدیریت وظایف زندگی روزمره در مدرسه یا محیط کار یا در حفظ روابط خود با افراد باشند. هیچ درمان مشخصی برای این اختلال وجود ندارد، اما گزینه های درمان بسیاری وجود دارد که می تواند به مدیریت علائم آن کمک کند.

حقایق در باره اختلال دوقطبی

حقایق در باره اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی یک اختلال مغزی نادر نیست. در حقیقت، 2.8 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده آمریکا یا حدود 5 میلیون نفر با علائم آن تشخیص داده شده اند. متوسط ​​سن افراد مبتلا به اختلال دو قطبی که علائم در آنها شروع به نمایان شدن می کند، 25 سال می باشد.  

افسردگی ناشی از اختلال دوقطبی حداقل دو هفته طول می کشد. قسمت بالا این بیماری (شیدایی) می تواند چندین روز یا چند هفته ادامه یابد. بعضی از افراد مبتلا به این اختلال تعداد زیادی از تغییرات خلقی را چندین بار در سال تجربه می کنند، در حالی که بعضی دیگر ممکن است آنها را به ندرت تجربه کنند.

علائم اختلال دو قطبی

سه نشانه اصلی وجود دارد که می توانند هم زمان با اختلال دوقطبی اتفاق بیفتد که عبارتند از: دیوانگی یا شیدایی، جنون خفیف و افسردگی.

هم زمان با تجربه شیدایی، فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است یک احساس عاطفی زیاد  و بالایی را تجربه کند. او همچنین ممکن است هیجان زده، تحریک آمیز، و پر انرژی باشد. در طول حوادث عاطفی، آنها همچنین ممکن است کارها و رفتار هایی انجام دهند از جمله:  

هدر دادن هزینه ها

انجام روابط جنسی محافظت نشده

استفاده از مواد مخدر

جنون خفیف معمولا با اختلال دو قطبی همراه است. این مورد بسیار شبیه به شیدایی است، اما آنقدر سخت نیست. بر خلاف شیدایی، در جنون فرد ممکن است در کار، مدرسه یا در روابط اجتماعی دچار مشکل نشود. با این حال، افرادی که مبتلا به جنون خفیف هستند، تغییراتی در حالت روحی خود را متوجه می شوند.

در طی یک دوره افسردگی ممکن است فرد موارد زیر را تجربه کند:

ناراحتی زیاد

نا امیدی

از دست دادن انرژی

کم توجهی به فعالیت هایی که از آنها لذت می برده

دوره خواب بیش از حد کم یا بیش از حد زیاد

دست دادن افکار خودکشی به فرد

اگر چه اختلال دو قطبی یک بیماری نادر نیست اما به دلیل گوناگون بودن علائم آن تشخیص این بیماری دشوار است. در مورد علائم که اغلب در طول دوره های بالا و پایین اتفاق می افتد، اطلاعات بیشتری باید کسب کرد.

علائم اختلال دوقطبی در زنان

علائم اختلال دوقطبی در زنان

تشخیص اختلال دو قطبی در بین مردان و زنان به تعداد مساوی می باشد. با این حال، علائم اصلی اختلال ممکن است در بین دو جنس زن و مرد متفاوت باشد. در بسیاری از موارد، یک زن مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است:

علائم برای او در 20 یا 30 سالگی او تشخیص داده شود

قسمت های خفیفی از شیدایی را داشته باشد

بیشتر حالات افسردگی داشته باشد تا حالات شیدایی

دارای دوره ای برای چهار مرتبه یا بیشتر در سال از شیدایی و افسردگی است که به آن چرخه سریع گفته می شود.

شرایط دیگر بیماری ها را از جمله بیماری تیروئید، چاقی، اختلالات اضطرابی و میگرن

را در همان زمان تجربه کنند.

در طول عمر خود خطر ابتلا به اختلال مصرف الکل را بیشتر از دیگران داشته باشد.

زنان مبتلا به اختلال دو قطبی همچنین احتمال عود کردن بیماری در آنها بیشتر از مردان است. اعتقاد بر این است که تغییرات هورمونی مربوط به قاعدگی، بارداری یا یائسگی ایجاد می شود عاملی برای آن است.

علائم اختلال دو قطبی در مردان

مردان و زنان هر دو علائم مشترکی برای اختلال دوقطبی را تجربه می کنند. با این حال، مردان ممکن است علائم متفاوتی از زنان هم داشته باشند. مردان مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است موارد زیر را تجربه کنند از جمله:

در سن کمتری این اختلال در آنها تشخیص داده شود

قسمت های مربوط به شیدایی به صورت شدید تری در آنها حس شود

مسائل مربوط به سوء مصرف مواد مخدر در آنها رخ دهد

مردان مبتلا به اختلال دوقطبی کمتر از زنان به دنبال مراقبت های پزشکی از خود هستند. آنها نیز بیشتر به خودکشی فکر می کنند و برای آن تلاش می کنند تا جان خود را توسط این کار از دست بدهند.

انواع اختلالات دوقطبی

سه نوع اصلی از انواع اختلال دو قطبی وجود دارد: دو قطبی I، دو قطبی II و سیکلوتیوم.

دو قطبی I

در اختلال دو قطبی نوع I ممکن است قبل و بعد از حادثه شیدایی و یا افسردگی یا هیپنوتیزم را تجربه کنید. این نوع اختلال دوقطبی به طور مساوی بر مردان و زنان تاثیر می گذارد.

دو قطبی II

افرادی که دارای این نوع اختلال دوقطبی هستند، یک قسمت عمده از افسردگی را تجربه می کنند که حداقل دو هفته طول می کشد. آنها همچنین دارای حداقل یک قسمت جنون هستند که حدود چهار روز طول می کشد. این نوع اختلال دوقطبی در زنان شایع تر از مردان است.

  سیکلوتیوم

افراد مبتلا به  سیکلوتیوم دارای قسمت هایی از جنون و افسردگی با هم هستند. این علائم نسبت به علائم ناشی از اختلال دوقطبی I یا دو قطبی II کوتاه تر و کمتر از شیدایی و افسردگی است. اکثر افراد مبتلا به این بیماری فقط یک یا دو بار در ماه است که حالات آنها پایدار است و مشکل خاصی ندارند.

زمانی که در مورد تشخیص خود صحبت می کنید، پزشک شما قادر خواهد بود به شما بگوید که اختلال دوقطبی شما از چه نوعی است. در ضمن، در آن صورت اطلاعات شما نیز در مورد اختلالات دو قطبی بیشتر نیز می شود.

اختلال دوقطبی در کودکان

اختلال دوقطبی در کودکان

تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان بسیار بحث برانگیز است. این امر عمدتا به این دلیل است که کودکان همیشه علائم دو قطبی بودن را مثل بزرگسالان از خود نشان نمی دهند. برای بررسی خلق و خوی آنها نیز ممکن است از استاندارد های پزشکی استفاده شود که برای تشخیص اختلال در بزرگسالان استفاده می شود.

بسیاری از علائم دو قطبی که در کودکان اتفاق می افتد نیز با علائمی از طیف وسیعی از اختلالات دیگر که ممکن است در کودکان رخ دهد، مانند اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) همپوشانی دارند.

با این حال، در چند دهه گذشته، پزشکان و متخصصان بهداشت و روان برای تشخیص این بیماری در کودکان گرد هم آمده اند. تشخیص این بیماری می تواند به کودکان کمک کند تا درمان آنها انجام شود، اما تا رسیدن به تشخیص ممکن است چند هفته یا چند ماه زمان ببرد. کودک شما ممکن است نیاز به مراقبت های ویژه و افراد آموزش دیده در زمینه های مربوط به مسائل سلامت روان داشته باشد.  

مثل بزرگسالان، کودکان مبتلا به اختلال دوقطبی نیز قسمت هایی از حالت خفیف را تجربه می کنند. آنها می توانند بسیار خوشحال باشند و نشانه هایی از رفتار هیجان انگیز از خود نشان دهند. سپس این دوره ها به افسردگی ادامه پیدا می کند. در حالی که در همه کودکان تغییرات خلقی شایع است، تغییرات ناشی از اختلال دوقطبی بسیار برجسته تر از تغییرات معمولی است. این تغییرات معمولا بیشتر از یک چرخش روحی معمول در کودکان می باشد.

علائم شیدایی در کودکان

علائم ناشی از اختلال دوقطبی ناشی از شیدایی کودک می تواند شامل موارد زیر باشد از جمله:

انجام اعمال احمقانه و احساس شاد بودن بیش از حد

صحبت کردن سریع و عوض کردن سریع موضوعات در حال بحث

داشتن مشکل در تمرکز و برقراری ارتباط

انجام کارهای خطرناک یا آزمایش کردن رفتارهای خطرناک

داشتن آستانه تحمل کم که به سرعت به خشم می انجامد

مشکل خواب و احساس خستگی پس از  بیدار شدن

علائم افسردگی در کودکان

علائم افسردگی در کودکان

علائم افسردگی کودکان ناشی از اختلال دوقطبی می تواند شامل موارد زیر باشد:

انجام کارها با ناراحتی بی انگیزگی

داشتن خواب بیش از حد زیاد یا خیلی کم

داشتن انرژی کمی برای فعالیت های عادی و یا نشان دادن هیچ نشانه ای از علاقه به هر چیزی

داشتن سردرد های مکرر و یا معده درد های مکرر

احساس بی ارزش بودن و احساس گناه می کند

خوردن بیش از حد کم یا بیش از حد زیاد

فکر کردن در مورد مرگ و احتمالات خودکشی

سایر تشخیص های احتمالی

بعضی از مسائل رفتاری که ممکن است در فرزندتان شاهد آنها باشید، ممکن است نتیجه عامل و شرایط دیگری باشد. بیش فعالی و سایر اختلالات رفتاری ممکن است در کودکان مبتلا به اختلال دو قطبی نیز رخ دهد. با دکتر فرزندتان در این زمینه مشورت کنید تا سابقه رفتارهای غیر معمول فرزندتان به او کمک کند تا به علت بیماری فرزند شما پی ببرد.

اختلال دو قطبی در نوجوانان

تغییرات در هورمون ها، به علاوه تغییرات زندگی که همراه با بلوغ اتفاق می افتند، می تواند موجب بروز ناراحتی در نوجوانان و بروز مسائل عاطفی در آنها شود. با این حال، برخی از نوسانات خلق و خوی نوجوان ممکن است نتیجه یک وضعیت جدی تر مانند اختلال دو قطبی باشد.

تشخیص اختلال دو قطبی در اغلب موارد در نوجوانان در سال های بالا تر نزدیک به بزرگ سالی شایع تر است. برای نوجوانان، نشانه های شایع برای یک قسمت شیدایی عبارتند از:

خوشحالی بیش از حد

شرکت کردن در رفتارهای پرخطر

سوء استفاده از مواد مخدر

فکر کردن درباره رابطه جنسی بیشتر از حد معمول

تبدیل شدن به فرد دارای رابطه جنسی بیش از حد معمول

داشتن مشکل در خوابیدن اما نشانه های خستگی یا بی حوصلگی را از خود نشان نمی دهند

داشتن آستانه تحمل پایین

داشتن مشکل در تمرکز و اینکه به راحتی حواس آنها پرت می شود

برای نوجوانان، نشانه های شایع برای نوع افسردگی عبارتند از:

خواب خیلی زیاد یا خیلی کم

خوردن بیش از حد زیاد یا خیلی کم

عدم تمایل به شرکت در فعالیت ها و جمع های دوستانه

فکر کردن در مورد مرگ و خودکشی

تشخیص و درمان اختلال دو قطبی ممکن است به نوجوانان کمک کند که زندگی سالم تری داشته باشند. درباره اختلال دو قطبی در نوجوانان بیشتر بدانید و نحوه درمان آن را یاد بگیرید.

دو قطبی و افسردگی

دو قطبی و افسردگی

اختلال دو قطبی می تواند دو جنبه داشته باشد: بالا و پایین. برای آنکه در شما اختلال دو قطبی تشخیص داده شود، شما باید یک دوره شیدایی یا جنون را تجربه کرده باشید. مردم در این مرحله از این اختلال عموما احساسات زیادی داشته و حالت و فاز بالایی دارند. و همچنین ممکن است احساس انرژی بیشتری داشته باشید و به آسانی تحریک پذیر باشید.

بعضی افراد مبتلا به اختلال دو قطبی نیز یک قسمت عمده افسردگی یا خستگی را تجربه می کنند. هنگامی که شما در معرض نوسانات خلقی هستید، ممکن است احساس آرامش، بی انگیزگی و ناراحتی کنید. با این حال، همه افراد مبتلا به اختلال دو قطبی که این علامت را دارند را نمی توان "افسرده" خطاب کرد.

در حالی که اختلال دو قطبی می تواند موجب افسردگی شما شود، این دقیقا همان چیزی نیست که به آن افسردگی گفته می شود. اختلال دو قطبی می تواند باعث بالا و پایین آمدن فاز و حالت افراد شود، اما افسردگی باعث خلق و خو و احساساتی است که همیشه "پایین" است. کشف تفاوت بین اختلال دوقطبی و افسردگی برای افراد بسیار مهم است.

علل اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی یک اختلال روان شناختی رایج است، اما به نظر پزشکان و محققان هنوز راز هایی در پشت آن وجود دارد. هنوز معلوم نیست چه چیزی موجب آن می شود. علل احتمالی اختلال دوقطبی عبارتند از:

ژنتیک

اگر والدین یا خواهر و برادر شما اختلال دوقطبی داشته باشند، احتمال بیشتری وجود دارد که به این اختلال دچار شوید. با این حال، مهم است که در نظر داشته باشید که بیشتر افراد مبتلا به اختلال دو قطبی در سابقه خانوادگیشان این بیماری را دیگر آنها توسعه نمی دهند.

مغز افراد

ساختار مغز شما ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را تحت تاثیر قرار دهد. اختلالات در ساختار یا عملکرد مغز شما ممکن است خطر ابتلا به این اختلال را در شما افزایش دهد.

فاکتورهای محیطی

تنها عواملی که در بدن شما می باشند نیستند که باعث افزایش احتمال بروز اختلال دو قطبی شما می شوند. عوامل بیرونی نیز ممکن است در این زمینه کمک کنند. این عوامل می تواند شامل موارد زیر باشد:

استرس شدید

تجربیات تهاجمی گذشته

بیماری های جسمی

هر کدام از این عوامل ممکن است تحت تاثیر اختلالات دو قطبی قرار بگیرند. با این حال، احتمال بیشتر این است که ترکیبی از عوامل باعث رشد بیماری در فرد می شوند.

آیا  اختلال دو قطبی ارثی است؟

اختلال دو قطبی را می توان از والدین به کودک منتقل کرد. تحقیقات انجام شده وجود یک پیوند ژنتیکی قوی در بین افراد مبتلا به اختلال دو قطبی را شناسایی کرده است.

با این حال، این موضوع بدان معنا نیست که همه افراد دارای بستگان مبتلا به اختلال دو قطبی آن را در خانواده خود منتقل می کنند. علاوه بر این، همه افراد مبتلا به اختلال دو قطبی نیز دارای سابقه خانوادگی بیماری نیستند.

با این حال، ژنتیک به نظر می رسد که نقش قابل توجهی در بروز اختلال دو قطبی در افراد دارد. اگر شما دارای یک عضو از خانواده با اختلال دو قطبی هستید، از اینکه آیا غربالگری برای شما مفید است یا نه مطمئن شوید.

آزمایش علائم دو قطبی

یک نتیجه آزمایش نمی تواند وجود اختلال دو قطبی را در فرد تشخیص دهد. در عوض، دکتر شما از چند آزمایش برای این منظور استفاده خواهد کرد. این آزمایش ها ممکن است شامل موارد زیر باشن از جمله:

معاینه بدنی

معاینه بدنی:

پزشک شما یک معاینه فیزیکی کامل از شما انجام خواهد داد. او همچنین ممکن است آزمایشات خون یا ادرار شما را برای جلوگیری از علل احتمالی و دیگر علائم از شما بخواهد.

ارزیابی سلامت روان:

پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص بهداشت روان مانند یک روانشناس یا روانپزشک مراجعه دهد. این پزشکان تشخیص و درمان بیماری های روانی مانند اختلال دو قطبی را در فرد تشخیص می دهند. در طی این مراجعه، آنها سلامت روان فرد را ارزیابی کرده و علائم اختلال دو قطبی را در او مورد بررسی قرار می دهند.

معیارهای تشخیصی:

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) یک طرح کلی از علائم برای اختلالات مختلف روانی است. پزشکان می توانند از این لیست برای تایید و تشخیص اختلالات دو قطبی استفاده کنند.

دکتر شما می تواند از ابزار و آزمایش های دیگر برای تشخیص اختلال دو قطبی علاوه بر این ابزار گفته شده نیز استفاده کند.

درمان اختلال دوقطبی

درمان های متعددی در دسترس هستند که می تواند به شما کمک کنند تا اختلال دو قطبی خود را مدیریت کنید. این درمان ها شامل داروها، مشاوره و تغییرات در شیوه زندگی می باشند. برخی از داروهای طبیعی نیز ممکن است در این زمینه مفید باشند.

داروها

داروهای توصیه شده در این زمینه است عبارتند از:

تثبیت کننده های خلق و خو

دارو های ضد افسردگی

بنزودیازپین ها، نوعی از داروهای ضد اضطراب که می تواند برای درمان کوتاه مدت استفاده شود

روان درمانی

درمان های توصیه شده در این مورد عبارتند از:

درمان رفتاری شناختی

درمان رفتاری شناختی

درمان شناختی رفتاری نوعی گفت و گو است که در آن شما و یک درمانگر در مورد راه های مدیریت اختلال دو قطبی صحبت می کنید. او به شما در درک الگو های تفکر شما کمک خواهد کرد. او همچنین می تواند به شما در ایجاد استراتژی های مقابله ای مثبت کمک نیز کند.

آموزش روانی

آموزش روانشناسی نوعی مشاوره است که به شما و عزیزانتان کمک می کند تا این اختلال را درک کنید. دانستن بیشتر در مورد اختلال دو قطبی به شما و دیگران در زندگی شما کمک خواهد کرد تا آن را مدیریت کنید.

درمان ریتم بین فردی و اجتماعی

درمان های بین المللی و ریتم اجتماعی (IPSRT) بر روی تنظیم عادات روزمره، مانند خواب، خوردن و ورزش کردن تمرکز می کند. تعادل این مبانی روزمره می تواند به شما در مدیریت اختلال دو قطبی کمک کند.

سایر گزینه های درمان

دیگر گزینه های ممکن درمان عبارتند از:

درمان الکتروشوک (ECT)

داروهای خواب

مکمل های غذایی

طب سوزنی

ایجاد تغییر در سبک زندگی

گام های ساده ای هم می توانید برای کمک به مدیریت اختلال دو قطبی خود داشته باشید از جمله این موارد عبارتند از:

نگه داشتن یک روال یکسان و مناسب برای خوردن و خوابیدن

یاد بگیرید که تغییرات خلق و خوی خود را تشخیص دهید

از یک دوست یا فامیل بخواهید که از برنامه های درمان شما حمایت کند

با پزشک یا ارائه دهنده خدمات بهداشتی دارای مدرک مجاز در این باره صحبت کنید

تغییرات دیگر شیوه زندگی همچنین می تواند به کاهش علائم افسردگی ناشی از اختلال دو قطبی کمک کند.

درمان های طبیعی برای اختلال دو قطبی

درمان های طبیعی برای اختلال دو قطبی

برخی از درمان های طبیعی ممکن است برای اختلال دو قطبی مفید باشد. با این وجود، بسیار مهم است که بدون مشورت با پزشک خود از این داروها استفاده نکنید. این درمان ها می تواند با داروهایی که مصرف می کنید تداخل دارویی داشته باشند.

گیاهان و مکمل های زیر ممکن است به تثبیت خلق و خو و کاهش نشانه های اختلال دو قطبی در فرد کمک کنند:

روغن ماهی:

یک تحقیق در سال 2013 نشان می دهد که افرادی که بسیاری از ماهی ها و روغن های ماهی را مصرف می کنند، احتمال ابتلا به بیماری دو قطبی در آنها به میزان زیادی کاهش می یابد. شما می توانید ماهی بیشتری بخورید تا روغن آن را به طور طبیعی دریافت شود، یا می توانید از مکمل های حاوی روغن ماهی استفاده کنید.  

مکمل های حاوی اسید آمینه:

یک پژوهش نشان می دهد که این مواد می تواند علائم افسردگی و سایر اختلالات خلقی را در افراد کاهش دهد.

چندین ماده معدنی و ویتامین نیز ممکن است علائم اختلال دو قطبی را در افراد کاهش دهد.

نکاتی برای مقابله و حمایت

اگر شما دارای اختلال دو قطبی هستید یا کسی را می شناسید که به آن مبتلا است؛ بدانید که شما در این زمینه تنها نیستید. اختلال دوقطبی در حدود 60 میلیون نفر در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است.

یکی از بهترین چیزهایی که در این زمینه می توانید انجام دهید این است که خود و اطرافیان خود را در این زمینه آموزش دهید. اگر فکر می کنید علائم اختلال دو قطبی را دارید حتما به پزشک مراجعه کنید. اگر یکی از دوستان و یا نزدیکان شما دارای علائم اختلال دو قطبی است او را تشویق کنید تا حتما به پزشک مراجعه کند. همچنین مطالعه در مورد چگونگی کمک کردن به افرادی که دارای اختلال دو قطبی هستند نیز می تواند بسیار مفید باشد.

افرادی که در معرض افسردگی هستند ممکن است افکار خودکشی داشته باشند. شما همیشه باید در صحبت با آنها هر گونه صحبت خودکشی از طرف آنها را جدی بگیرید.

اگر فکر می کنید کسی در معرض خطر برای آسیب رساندن به خود یا آسیب زدن به شخص دیگری است:

با پلیس و یا شماره های اضطراری دیگر تماس بگیرید.

هرگونه اسلحه، چاقو، داروها یا سایر مواردی که ممکن است باعث آسیب شود را از جلو او بردارید.

به حرف های چنین فردی فقط گوش دهید، اما او را قضاوت نکنید.

زندگی با اختلال دوقطبی

اختلال دو قطبی یک بیماری مزمن روانی است. این بدان معنی است که شما برای زندگی بقیه زندگی می کنید و با آن روبرو خواهید شد. با این حال، این بدان معنا نیست که شما نمی توانید زندگی شاد و سالمی داشته باشید.

درمان این اختلال می تواند به شما در مدیریت تغییرات خلق و خو کمک کند و با علائم شما مقابله کند. برای به حداکثر رساندن فایده درمان، ممکن است بخواهید یک تیم مراقبت برای کمک به شما ایجاد کنید. در کنار دکتر اولیه شما ممکن است بخواهید یک روانپزشک و روانشناس نیز داشته باشید. از طریق گفتگو درمانی، این پزشکان می تواند به شما کمک کند که علائم اختلال دو قطبی را کنار بگذارید. کاری که داروها هیچ موقع نمی توانند در آن به فرد کمک کنند.

شما همچنین می توانید به دنبال یک جامعه حمایتی باشید. پیدا کردن افراد دیگری که با این اختلال زندگی می کنند می تواند به شما گروهی از افرادی را که می توانید بر روی آن متکی باشید و به شما در این زمینه کمک کنند را معرفی کند.

پیدا کردن درمان هایی که برای شما مفید است نیاز به پشتکار فراوانی دارد. و باید این نکته که به طور هم زمان با اینکه اختلال دو قطبی را مدیریت می کنید و تغییرات خلقی خود را پیش بینی و درمان می کنید، باید صبور نیز باشید را در نظر داشته باشید. همراه با تیم مراقبت از شما، راه هایی برای حفظ یک زندگی سالم، شاد و سالم را بایستی تا پیدا کنید.

توجه:تمام مطالب ارائه شده در وبسایت اینفوسلامت، تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی-تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منبع:

بعدی قبلی